روزنه رهایی

اگه از يه سري تعاريف كلاسيك بگذريم به نظر من نوروز فرصت بسيار بسيار مغتنم و ارزشمندي است براي تازه شدن و دوباره ساختن ، شروع كردن ، بيشتر رشد كردن و برطرف كردن حتي در حداقلي از دردها و مشكلات...

ديگه واقعاً نه زمين خاك قديمي نه هوا همون هواست

اين دفعه مي خوام كمي بزنم به حاشيه ، از آسيب هاي اجتماعي كه اين سرزمين رو مستاءصل و سر خورده كرده كمي بيام اين طرف تر و چند تا مسئله رو مي خوام با دوستان و مخاطبانم بررسي كنيم.مسائل هسته اي و اوضاع ايران و جهان به جايگاهي رسيده كه ديگه نمي شه نسبت به آن بي تفاوت بود، خطر و فاجعه همين نزديكي هاست نمي دونم مسئولين ايران دارن ملت رو به چه سمتي حركت ميدن اما اينو خوب ميدونم كه تو اين وسط هيچ كس به فكر مردم نيست. هر چند اين بحث دامنه ي بسيار وسيعي داره و در پست بعدي حتماً به برسي كلي آن خواهم پرداخت اما مي خوام نظر دوستانم رو در اين رابطه بدونم ،چون برام مهم ، چون ايمان دارم مردم و جامعه ي ما ديگه توان تحمل خيلي مسائل رو ندارن و نمي خوان سپر سياست ها و عقايد يك اقليت بشن و يا دوباره زير چكمه هاي استعمار و چپاول تحقير بشن ... من نمي دونم آمريكا و اسرائيل چطور به خودشون اجازه ميدن در مورد بشريت ، آزادي و حقوق بشر حرف بزنن در حالي كه دست شون به خون مليونها انسان بي گناه آلوده است ؟؟؟ آيا ايران و ايراني تا اين حد تحقيرو بي ارزش شده است؟؟؟ . من از نوشتنم فقط مي خوام به سردم داران حكومت ايران يك پيغام بدهم كه كاري نكنيد حريم مرزهاي اهورايي اين سرزمين بشكند ...مهم نيست صدا و نوشته ي من تا كجا ميرود مهم اين است كه يك واقعيت را بيان كرده ام و به عنوان يك ايراني در مقابل حفظ حريم حرمت اين خاك و سرزمين مقدس خارج از مرز و محدوده سياسي ، مذهبي و عقيدتي احساس مسئوليت مي نمايم.